* این چه زندگی اییه آخه؟ اسم ما رو هم میشه گذاشت آدم؟ خاک بر سره تک تکمون . آخه تا کی دو دستی باید چسبید به این زندگیه سگی؟ خیلی خوش به حالمونه؟ خیلی راضی هستیم از اینکه هنوز گونی نکشیدن سرمونو تا گردن نکردنمون زیر خاک؟ فک می کنیم اووووه مگه اینجا افغانستان؟ فک می کنیم اینجا هیچوقت همچین اتفاقی نمی افته؟ آخه عزیزه من مگه افغانستان از اولش جولانگاهه طالبان بود؟ مگه افغان ها فکر می کردن که ممکنه روزی همچین بلایی سرشون بیاد؟ مگه ما خودمون فکر می کردیم ممکنه یه روزی به جرمه مانتوی خلاف سلیقهء آقایون بازداشت بشیم؟ برای آستین کوتاه بازداشت بشیم؟ دیگه چه چوبی باید بکنن تو کونمون که رضایت بدیم بگیم آخ حداقل؟ هر روز و هر شب فقط افسوس بخوریم به حاله اونایی که به اندازهء ما خوش شانس نبودن و گیر افتادن و خدا رو شکر کنیم که ما زرنگ بودیم یا شانس آوردین قسر در رفتیم . که خوش به حاله ما که هنوز تو خونه های امن مون نشستیم . که خوش به حال ما که نه کتک خوردیم نه زندان رفتیم نه تجاوز می دونیم چه مزه ای میده . آخره آخرش که خیلی وجدان درد بگیریم روزی نیم ساعت بالاترین بخونیم به عنوانه حرکته انقلابی و نچ نچ نچ کنیم و اگه پا داد اشکی بریزیم! من استعفا میدم از همه چی توی این مملکت... از این داغ ننگ مسلمونی که رو پیشونیمون خورده... از این اسم آدم که گذاشتن رومون . از ایرانی بودن که جز نکبت و فلاکت برامون نداشته... از تساهل و تسامح که هی ما رو کوتاه تر کرد و اونا رو بلند تر... از انسانیت که هر چی بیشتر خرجش کردیم بیشتر سواری دادیم... از آزادی خواهی که یک طرفه بود و هر چی بیشتر فریادش زدیم بیشتر دست و پامونو بستن و بیشتر به خودشون پر و بال دادن... از همه چی...

دلم می خواد همشونو از دمه تیغ بگذرونم . دلم نمی خواد یه مسلمون تو این مملکت زنده بذارم . دلم نمی خواد یه مسلمون توی این کرهء خاکی زنده بذارم که هر جا جنگی هست و خون ریزی ای هست این مسلمونا یه سره قضیه ان . توی این روزا دوش به دوش خیلی از دخترای محجبه ایستادم... دوش به دوش خیلی از پسرای آستین بلند پوشه تسبیح به دسته یقه بسته... ولی اینا هیچ کدوم باعث نمی شه که نفرتم ذره ای کمتر بشه... اینایی که امروز با ما هم قدم شدن همونایی هستن که دیروز هم قدمه جلاد روسری سره ما کردن... گونی تنمون کردن... با دیدنه زلفه پریشون و خندهء از ته دلمون اخ و پیف کردن... من پر از نفرتم امروز... دیروز اگه اونا آزاد بودن و ما به میله اونا باید می رفتیم و می اومدیمو و می خوردیم و می پوشیدیم امروز دلم می خواد همون بلا رو من سرشون بیارم... دلم می خواد چادر از سره تک تکشون بکشم... دلم می خواد تمامه مقدساتشونو ممنوع کنم... دلم می خواد شلاق بزنم... دلم می خواد حبس کنم... دلم می خواد بکشم...

* کلن چیزای دیگه ای می خواستم بنویسم... خیلی عصبانیم... خیلی مستاصلم... خیلی دارم خفه می شم تو خودم... خیلی بی استفاده موندن این دستا...